Կատուների մեծ մասի համար տունը նրանց ամբողջ տարածքն է։ Նոր հոտերը, ձայներն ու շարժումը նրանց մոտ զգուշություն են առաջացնում, իսկ երբեմն էլ՝ ուժեղ սթրես։ Այդ պատճառով կատվին ուղևորության պատրաստելը բաղկացած է երկու մասից՝ պաշտոնական (փաստաթղթեր և անասնաբուժական ընթացակարգեր) և կենցաղային (տեղափոխիչին, ռեժիմին և ճանապարհին ընտելացում)։
Փաստաթղթերը պահանջում են ընթացակարգերի ճիշտ հերթականություն․ եթե դրանք ձևակերպում ենք մենք, հերթականությունը կազմում ենք ինքներս և այնպես, որ կարողանաք մեկնել կարճ ժամկետում։ Իսկ կենցաղային մասը կարելի է սկսել զուգահեռ․ կատվին ժամանակ է պետք, որպեսզի տեղափոխիչը նրա համար այլևս տագնապի ազդանշան չլինի։
Նախ՝ ուղղության պահանջները
Անասնաբույժի մոտ գրանցվելուց առաջ օգտակար է հասկանալ, թե կոնկրետ ինչ է պետք ձեր ուղղության համար։ Պահանջները կախված են նպատակակետ երկրից, տարանցման կետերից և ուղևորության ամսաթվից։ Որոշ երկրների համար բավական է կատաղության դեմ պատվաստումը և անասնաբուժական վկայականը, մյուսների համար լրացուցիչ անհրաժեշտ է կատաղության հակամարմինների տիտրի անալիզ։
Գրի առեք ձեզ համար՝ ուր եք մեկնում, որ երկրներով, ինչ տրանսպորտով, որքան ժամանակով և արդյոք պլանավորում եք վերադառնալ։ Այս պատասխաններն են որոշում հետագա ամբողջ պլանը։
Չիպ, պատվաստումներ և անձնագիր
Շատ երկրներում պարտադիր է կենդանու նույնականացումը միկրոչիպով, ընդ որում չիպը, որպես կանոն, պետք է տեղադրված լինի մինչև կատաղության դեմ պատվաստումը կամ դրա հետ միաժամանակ։ Եթե կատուն պատվաստվել է չիպավորումից առաջ, մի շարք ուղղությունների համար պատվաստումը պետք կլինի կրկնել։
- Ստուգեք՝ կատուն չիպ ունի՞, և արդյոք այն կարդացվում է սկաներով։
- Համոզվեք, որ չիպի համարն անասնաբուժական անձնագրում գրված է առանց սխալների։
- Նայեք վերջին պատվաստումների ամսաթվերը և դրանց գործողության ժամկետը։
- Ճշտեք՝ արդյոք ձեր ուղղության համար տիտրի անալիզ պետք է։
Եթե որոշ ընթացակարգեր դեռ պետք է անել, մի՛ անհանգստացեք․ երբ նախապատրաստումը վարում են մասնագետները, ամբողջ փաթեթը հավաքվում է արագ, իսկ ընթացակարգերի հերթականությունը կազմվում է ձեր մեկնման ամսաթվին համապատասխան։
Ընտելացում տեղափոխիչին
Շատ կատուներ տեղափոխիչը տեսնում են միայն կլինիկա գնալիս, ուստի թաքնվում են հենց որ այն հայտնվում է։ Փորձեք փոխել այդ զուգորդումը․ բաց տեղափոխիչը դրեք սենյակում, ներսում փռեք ծանոթ ծածկոց, երբեմն այնտեղ թողեք համեղ պատառ։
- Առաջին օրերին տեղափոխիչը պարզապես բաց կանգնած է, կատվին ներս չեն հրում։
- Երբ կատուն սկսում է ինքնուրույն ներս մտնել, կարճ ժամանակով փակեք դռնակը։
- Հետո բարձրացրեք տեղափոխիչը և նրա հետ անցեք բնակարանով։
- Ավելի ուշ՝ կարճ ուղևորություններ մեքենայով կամ զբոսանք մինչև հարևան բակ։
Մի՛ շտապեք․ ներսում անցկացրած մի քանի հանգիստ րոպեն ավելի արժեքավոր է, քան մեկ ժամը՝ մլավոցով և դուրս պրծնելու փորձերով։
Կեր, ջուր և ավազաման ճանապարհին
Երկար ճանապարհից առաջ կատուներին սովորաբար առատ չեն կերակրում․ դա նվազեցնում է սրտխառնոցի ռիսկը։ Կոնկրետ ռեժիմը լավ է քննարկել անասնաբույժի հետ, հատկապես եթե կատուն քրոնիկ հիվանդություններ ունի կամ դեղեր է ընդունում։
Տեղափոխիչի հատակին դնում են ներծծող տակդիր և վերցնում են մի քանի պահեստային։ Մեքենայով երկար ուղևորությունների համար պետք կգա կոմպակտ ճամփորդական ավազաման։ Ջուրը տալիս են փոքր չափաբաժիններով կանգառների ժամանակ, այլ ոչ թե ջրամանը թողնում շարժվող տեղափոխիչում։
Հանգստացնող միջոցներ
Ինքնուրույն հանգստացնող դեղեր տալ պետք չէ․ դրանց մի մասն ազդում է ջերմակարգավորման և շնչառության վրա, իսկ որոշ ավիաընկերություններ սեդացիայի տակ գտնվող կենդանիներ չեն ընդունում։ Եթե կատուն շատ անհանգիստ է, տարբերակները քննարկեք անասնաբույժի հետ ուղևորությունից առաջ, այլ ոչ թե թռիչքի նախօրեին։
Զննում անասնաբույժի մոտ և կատվի առանձնահատկությունները
Ուղևորությունից քիչ առաջ կատվին արժե ցույց տալ բժշկին, նույնիսկ եթե նա առողջ տեսք ունի։ Շատ ուղղությունների համար զննումն անհրաժեշտ է անասնաբուժական վկայականը ձևակերպելու համար, բայց օգուտը միայն դա չէ։ Բժիշկը կգնահատի ընդհանուր վիճակը, կհուշի, թե ինչպես վարվել կենդանու հետ ճանապարհին, և կզգուշացնի ռիսկերի մասին, եթե կատուն առողջական առանձնահատկություններ ունի։
Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի տարեց կատուները, սրտի կամ երիկամների հիվանդություններ ունեցող կենդանիները, ինչպես նաև կարճ դնչով կատուները՝ պարսկական, բրիտանական, էկզոտիկ։ Նրանց համար ավելի դժվար է տանել շոգը, տոթն ու սթրեսը, ուստի ճանապարհի տևողությունը և պայմանները լավ է քննարկել անասնաբույժի հետ։
- Ընդունելությունից առաջ գրի առեք բժշկին ուղղված հարցերը, որպեսզի ոչինչ չմոռանաք։
- Պատմեք ճանապարհորդությունների նախկին փորձի մասին՝ ինչպես էր իրեն պահում կատուն, սրտխառնոց եղե՞լ է։
- Ճշտեք, թե ինչպես տալ մշտական դեղերը ճանապարհի օրը։
- Խնդրեք առողջական վիճակի մասին քաղվածք, եթե այն կարող է պետք գալ արտերկրում։
Եթե կատուն դուրս է գալիս փողոց կամ հաճախ է լինում պատշգամբում, ստուգեք նաև մակաբույծների դեմ մշակումը․ մի շարք երկրների համար այն պահանջվում է պաշտոնապես, իսկ մնացածի համար պարզապես խելամիտ է միջավայրը փոխելուց առաջ։
Մեկնման օրը
Առավոտյան կատվին ավելի լավ է փակել մեկ սենյակում, որպեսզի դուրս գալուց կես ժամ առաջ նրան բազմոցի տակ չփնտրեք։ Փաստաթղթերը պահեք առանձին թղթապանակում՝ ձեռքի ուղեբեռում, այլ ոչ թե ճամպրուկում։
- Անասնաբուժական փաստաթղթերի բնօրինակները և պատճենները՝ ամեն դեպքում։
- Կենդանու համար տեղի ամրագրման հաստատումը։
- Տակդիրներ, խոնավ անձեռոցիկներ, տոպրակներ։
- Սովորական կերի և ջրի փոքր պաշար։
- Կրծքակապ և կապ՝ զննման դեպքի համար, երբ կատվին պետք է հանել տեղափոխիչից։
Նոր վայրում կատվին ժամանակ տվեք․ տեղափոխիչը դրեք հանգիստ անկյունում, բացեք դռնակը և մի՛ շտապեցրեք նրան դուրս գալ։ Ջրամանը, ավազամանը և ծանոթ ծածկոցը կօգնեն նրան ավելի արագ ընտելանալ։
Պահանջները կախված են նպատակակետ երկրից, կենդանու տեսակից և ուղևորության ամսաթվից։ Մենք զբաղվում ենք անասնաբուժական փաստաթղթերով, իսկ փոխադրման պայմանները ճշտեք փոխադրողի մոտ։