Для большасці катоў дом — гэта ўся іх тэрыторыя. Новыя пахі, гукі і рух выклікаюць у іх насцярожанасць, а часам і моцны стрэс. Таму падрыхтоўка коткі да паездкі складаецца з дзвюх частак: фармальнай (дакументы і ветэрынарныя працэдуры) і бытавой (прывыканне да пераноскі, рэжыму і дарогі).
Дакументы патрабуюць правільнай паслядоўнасці працэдур — калі іх афармляем мы, парадак вызначаем самі так, каб вы змаглі выехаць у кароткія тэрміны. А бытавую частку можна пачаць паралельна: котцы патрэбны час, каб перастаць успрымаць пераноску як сігнал трывогі.
Спачатку — патрабаванні маршруту
Перш чым запісвацца да ветэрынара, карысна зразумець, што менавіта трэба для вашага напрамку. Патрабаванні залежаць ад краіны прызначэння, транзітных пунктаў і даты паездкі. Для адных краін дастаткова прышчэпкі ад шаленства і ветэрынарнага сертыфіката, для іншых дадаткова патрэбны аналіз на тытр антыцелаў да шаленства.
Запішыце для сябе: куды едзеце, праз якія краіны, якім транспартам, на які тэрмін і ці плануеце вяртацца. Гэтыя адказы вызначаюць увесь далейшы план.
Чып, прышчэпкі і пашпарт
У многіх краінах абавязковая ідэнтыфікацыя жывёлы мікрачыпам, прычым чып, як правіла, павінен быць устаноўлены да вакцынацыі ад шаленства або адначасова з ёй. Калі котку прышчапілі раней, чым чыпавалі, для шэрагу напрамкаў прышчэпку давядзецца паўтарыць.
- Праверце, ці ёсць у коткі чып і ці чытаецца ён сканерам.
- Пераканайцеся, што нумар чыпа ўпісаны ў ветэрынарны пашпарт без памылак.
- Паглядзіце даты апошніх прышчэпак і тэрмін іх дзеяння.
- Удакладніце, ці патрэбны для вашага напрамку аналіз на тытр.
Калі нейкія працэдуры яшчэ трэба зрабіць, не хвалюйцеся: калі падрыхтоўку вядуць спецыялісты, увесь камплект збіраецца хутка, а парадак працэдур падбіраецца пад вашу дату выезду.
Прывыканне да пераноскі
Многія коткі бачаць пераноску толькі па дарозе ў клініку, таму хаваюцца, ледзь яна з’яўляецца. Паспрабуйце змяніць гэтую асацыяцыю: пастаўце адкрытую пераноску ў пакоі, пакладзіце ўнутр знаёмы плед, часам пакідайце там ласунак.
- Першыя дні пераноска проста стаіць адкрытай, котку ўнутр не запіхваюць.
- Калі котка пачынае заходзіць сама, ненадоўга зачыняйце дзверцы.
- Потым падымайце пераноску і праходзьце з ёй па кватэры.
- Пазней — кароткія паездкі на машыне або прагулка да суседняга двара.
Не спяшайцеся: некалькі спакойных хвілін унутры каштоўнейшыя за гадзіну з мяўканнем і спробамі вырвацца.
Ежа, вада і латок у дарозе
Перад далёкай дарогай катоў звычайна не кормяць сытна — гэта зніжае рызыку млоснасці. Канкрэтны рэжым лепш абмеркаваць з ветэрынарам, асабліва калі ў коткі ёсць хранічныя захворванні або яна атрымлівае лекі.
На дно пераноскі кладуць пялёнку, якая ўбірае вільгаць, і бяруць пару запасных. Для доўгіх паездак на аўтамабілі спатрэбіцца кампактны дарожны латок. Ваду даюць невялікімі порцыямі на прыпынках, а не пакідаюць місачку ў пераносцы, што рухаецца.
Заспакаяльныя сродкі
Даваць седатыўныя прэпараты самастойна не варта: частка з іх уплывае на тэрмарэгуляцыю і дыханне, а некаторыя авіякампаніі не прымаюць жывёл пад седацыяй. Калі котка вельмі трывожная, абмяркуйце варыянты з ветэрынарам да паездкі, а не напярэдадні вылету.
Агляд у ветэрынара і асаблівасці коткі
Незадоўга да паездкі котку варта паказаць ветэрынару — нават калі яна выглядае здаровай. Для многіх напрамкаў агляд патрэбны для афармлення ветэрынарнага сертыфіката, але карысць не толькі ў гэтым. Урач ацэніць агульны стан, падкажа, як паводзіць сябе з жывёлай у дарозе, і папярэдзіць пра рызыкі, калі ў коткі ёсць асаблівасці здароўя.
Асобнай увагі заслугоўваюць пажылыя коткі, жывёлы з хваробамі сэрца або нырак, а таксама коткі з кароткай мордай — персідскія, брытанскія, экзатычныя. Ім цяжэй пераносіць спёку, духату і стрэс, таму працягласць дарогі і ўмовы ў шляху лепш абмеркаваць з ветэрынарам.
- Запішыце пытанні да ўрача перад прыёмам, каб нічога не забыць.
- Раскажыце пра мінулы досвед паездак: як котка сябе паводзіла, ці была млоснасць.
- Удакладніце, як даваць пастаянныя лекі ў дзень дарогі.
- Папрасіце выпіску пра стан здароўя, калі яна можа спатрэбіцца за мяжой.
Калі котка гуляе на вуліцы або часта выходзіць на балкон, праверце і апрацоўку ад паразітаў: для шэрагу краін яна патрабуецца афіцыйна, а для астатніх — проста разумная перад зменай абстаноўкі.
Дзень ад’езду
Раніцай котку лепш зачыніць у адным пакоі, каб не шукаць яе пад канапай за паўгадзіны да выхаду. Дакументы трымайце ў асобнай папцы ў ручной паклажы, а не ў чамадане.
- Арыгіналы ветэрынарных дакументаў і копіі на ўсякі выпадак.
- Пацвярджэнне браніравання месца для жывёлы.
- Пялёнкі, вільготныя сурвэткі, пакеты.
- Невялікі запас звыклага корму і вады.
- Шлейка з павадком — на выпадак дагляду, калі котку трэба дастаць з пераноскі.
На новым месцы дайце котцы час: пастаўце пераноску ў ціхі кут, адчыніце дзверцы і не прымушайце яе выходзіць. Місачка, латок і знаёмы плед дапамогуць ёй асвоіцца хутчэй.
Патрабаванні залежаць ад краіны прызначэння, віду жывёлы і даты паездкі. Умовы перавозкі ўдакладняйце ў перавозчыка.